E Chresdaachsischänk vonn de Umma

E Chresdaachsischänk vonn de Umma

E Chresdaachsischänk vonn de Umma

Von Anita Trostel

Frejer sein isch med mäiner Umma emma vier Chresdaach an nem vakoafsoffene Sonndaach fier en Enkoafsbummel en de Schdadt ifahre. Dat woor emmer siehr schien un ma hann oas vill Zeit iloasse. Mir koamen annem Ledderwareischäftd vorbei un doa schdoann en Droom vonn na Täsch em Schaufensda. „Umma, su en Täsch häd isch geer fier ed Bürro, awer die es ma ze däijer“, hann isch iseufzd. De Umma häd mäine Arm idreggt un imähnd, dat isch ma die awer vadient häd. Ganz em Hennaschdiffje vonn mäinem Koabb hann isch ihoffd, dat die Täsch fier misch bäi de Gruußällere unnerm Chresboom läije dääd.

Zemm eerschde heilije Oamend en oaser ejene Wohnung hadden ma de Ällere un de Gruußällere enilaade. De Umma un de Ubba koamen med nem schiene gruuße Paged un hann dat unner de Chresboom ilääd fier de Bescherung noa em Oamendesse.

Isch hann ald emmer off dat Paged ischbingst un vamut, dat doa die schiene Täsch drenn woor, dat woor nämlich inau die Grieß. E bissje doad ed ma joa leed, dat isch fier de Umma un de Ubba nur widder die üblische warme Unnerwäsch ikoafd had, awer jedz konnd isch ed joa nimmi ännere.

Ändlisch doarfd isch  auspacke. Mem schdrahlende Isischd mooch isch dat Pabier aaf un dann doat mäin Isischd emmer länger weere. En demm Paged woor kään Täsch fier ed Bürro, raus koam en Frauefigur aus Pozzelan, die en Kierz hahle doat. „Die kennd ihr doch sischa good brauche, en su em jonge Haushalt häd ma suwat joa noch ned“, häd de Umma imähnd. Isch hann mäine Mann aniguggt, der häd nur de Schellere ischubbt un isch hann e bissje zoo schnell isoahd, dat inau suwat oas noch fähle dät un hann die Figur off de Desch ischdälld.  Awer isch gloowen, mäin Äntäuschung konnd ma inau off mäinem Isischd siehn.

Dann doaden de Umma un de Ubba sisch wie jedes Johr ganz doll iwwer ihr warme Unnerwäsch freue.

Bäim Offroume noa de Bescheerung es dann dat Mallör passiert. Isch sein gään die Pozzelanfigur ischduuse, die es off em Fußbodem iland un en dousend Deele zabroche. „Nä, dat darf ned wohr sein“, konnd isch nur rausquätsche un de Umma doat ma medleidisch de Bagge dätschele. Se sähd dann noch: „Schärwele brängen Glegg.“

Am zwedde Chresdaach wooren ma bei de Umma un em Ubba fier die Kaffi enilaade. Wie ma su imüdlisch zesamme soaßen, läd de Umma ma e gruuß Paged,  su wie dat annere woor, off de Schuuß. „Eischendlisch wolld isch da die passende Männerfigur erschd fier Uusdere geewe, awer mir häd leed idoan, dat dau disch su iwwer die kaboddene Frauefigur offireeschd häs, dessweje kräis de se jedz schonn,“ häd se ganz medleidisch isoahd. Isch mussd schlugge un hann su wat ibruddeld wie „dat weer doch ned niedisch iweese“.

Anschdannshalwer hann isch dat Paged offimachd un wat koam doa raus? Die schiene Täsch fier ed Bürro aus demm Ledderwaareischäfd.. Isch woor ibischeld un hann ischdound, dat de Umma su unduche woor.

Sei häd awer nur isoahd: „Wann de Nägsdjohr widder fier em Regal med de warme Unnerwäsch schdähs, dann dänk moa an die Pozzelanfigur“.

Doa schdoann ma ed Wasser en de Ooche un isch hann de Umma moa ganz lang un ganz fäsd idreggt.

Die Kommentare sind geschloßen.
nach oben