Herbst

Herbst

Herbst

von Anita Trostel

 

 

Nau es Sepdämba, de Drouwe weeren ileese,

an de Schdraußwärtschafde schdiehn de Räiserbeese.

Näije Wein un Zwiwwelkooche sein jedz de Renner,

fier e Rezept häifier fehld sisch jeder als Kenner.

Doa sedzen se dann un pitschen sisch äne,

dat Ganze gefd Lofd, ma soll ed ned mäne.

De Bouere un de Winzere ofd am joamere sein,

wann dat Wedder su bläifd, kräijen ma de Ärnd ned heim.

Ned emmer gefd ed en goldene Okdowa,

manschmoa brauch ma jedz schonn en digge Pullowa.

Die Daach, die sein och ganimmi lang,

mansch änem weerd fier em Wender ganz bang.

Neewel un Sonn färwen bondisch de Wäller,

ma siehd och Drache schdäije iwwer de Schdobbelfäller.

Dat Johr giehd jedz off de Wender zo,

en Stadt un Land kräijen die Läid bissje Roh.

De Novämba kimmt meisdens med Neewel un Kält,

unner em Grauschleier läin dann Idan‘ge un Welt.

Lädermedisch weerd manscha en der dun‘gele Zeit,

doch bes Frehjohr es, do es ed noch weit.

Häigään es ed emmer schonn am bäsde iweese,

ma mischd sisch en Kierz aan un dait wat lese.

Un wann em Kamin dann e Fäiersche brennt,

dann wärmt änem die Aussicht off en schiene Adwänd.

 

Kommentare sind geschlossen.
nach oben